Konu: Ey Azrail

ey azrail ! bilirim bu sözlerim çok yersiz
neden böyle ansızın geliverdin habersiz ?.
ne olurdu üç beş yıl önce haber verseydin.
hiç değilse rüyama bir kerecik girseydin.

aşkmeşkderken dünyadan bir türlü kopamadım.
senden özür dilerim hazırlık yapamadım.
görüyorsun yanımda ne valiz var ne bavul.
uykum öyle ağır ki ; ne zil duydum ne davul

yaşım yetmiş olsa da gör ki; fıkır fıkırım.
bu cümbüşlü âlemi ben nasıl bırakırım?
hani bir söz vardır ya ; ''yaş yetmiş işi bitmiş.''
inan ki bu bir yalan bunu diyen halt etmiş.

ey azrail ! dur biraz sana yalvarıyorum .
yasal haklarım için ; bir avukat arıyorum.
hayallerim düşlerim yarım kalan işlerim.
estetik yapılacak daha burnum dişlerim…

elli yaşımda ancak voleyi vurabildim.
hortumlar sayesinde holdingi kurabildim.
gerçi ucuza verdim şerefin kilosunu.
ama böyle kazandım şu uçak filosunu.

ey azrail ! ne olur bozulmasın pazarım.
sana şöyle yüklüce bir çek bile yazarım.
şu masmavi havuzlu sarayıma baksana.
o daracık mezarda yazık olmaz mı bana?

bazen çoluk çocuğa içimden kızıyorum.
ölmemi bekliyorlar inan ki; seziyorum.
arkamdan göstermelik iki damla gözyaşı.
bir de şöyle büyükçe yaldızlı mezar taşı.

tahmin ediyorum ki; mevlid de okuturlar.
ortalığı birazcık gülsuyu kokuturlar.
araya reklam koyar; bir ilahi aryası.
mevlid bitince başlar dedi-kodu furyası.

etlerim kemiklerim didik didik edilir.
ben az gelirsem eğer köklerime gidilir.
ey azrail ! inan ki hazırlığım yok daha
hele şu din konusu çok karışık bir saha.

bazı büyük abiler köşeleri tuttular.
irtica diye diye beni de korkuttular.
ilâhiyat adına ; ekranda iki kaçık.
kimlerin kuklaları oldukları apaçık…

alim zalim karıştı renkleri seçilmiyor.
velisiz kaldı sokak; deliden geçilmiyor.
bu cinnet kervanına kocabaşlar dahiller .
tuz bozulmuş ne yapsın bizim gibi cahiller ?

henüz daha gündemde ne oruç var ne zekat.
ne kur'an'la tanıştım ne de kıldım bir rekat.
gönül desen henüz genç daha haccım duruyor.
nerde bir taze görsem kalbim küt küt vuruyor.

edemedim bir türlü şu nefsimi terbiye.
ortalıkta ne görse; tutturuyor ver diye.
ey azrail ! bilirim gelince beklemezsin.
tükenen vadelere saniye eklemezsin.

bu satırlar boş geçen bir ömrün hikayesi.
ibret alanlar için son pişmanlığın sesi.
bilmem ki bir duvarda bu mütevazi çaba;
bir küçücük pencere açacak mı acaba?

	Share		Tweet

Sanırım Sevgili Sanatsal Alıntıladığı Eser in Sahibini Belirtmeyi Umutmuş.

Şair Cengiz Numanoğlu.

Bu Güzel Şiir İçin Her İkisine de Teşekkür Ediyorum.