Konu: Metal Müzik Fan Kulüp

Boynuz işareti (İngilizce: Devil horns) Heavy Metal dinleyenlerin yaptıkları işarettir. İşaret parmağının ve küçük parmağın açık orta yüzük ve baş parmakların kapalı olduğu işaret. İnternetteki simgesi \m/ şeklinde gösterilir. Metal ortamına bu işareti Ronnie James Dio kazandırmış ve buna "Kötülüğün Gözü" adını vermiştir.Anlamı Roma uygarlığına dayanmaktadır. Dio'nun bu işareti bulmasında asıl ilham kaynağı büyük annesi olmuştur. İtalyan kökenli olan ailesi inançlarına çok bağlıdır. Ve büyük annesinin sokakta yürürken insanlara bu işareti yaptığını görür. Bunu kötülüklerden koruma şeytanı kovma niyetinde yapmaktadırlar. Ama aynı zamanda kötülük de getirebilir. Dio çekilen bir belgeselde (Metal: A Headbanger's Journey) ''Benim bulduğum söylenemez ama ben mükemmelleştirip bir anlam yükledim.'' demiştir.




alıntıdır

Asıl ismi Ronaldo Giovanni Padovan olan Ronnie James Dio 10 Temmuz 1942 - 16 Mayıs 2010. ABD'nin New Hampshire eyaletinin Portsmouth kentinde doğmuş bir heavy metal vokalistidir. Vokalistliğini yaptığı gruplar arasında Black Sabbath Rainbow gibi klasik isimler ile kendi grubu olan Dio bulunmaktadır. Ronnie James Dio ayrıca artık metal müziğin sembolü haline gelmiş olan devil horns işaretinin bulucusu olarak kabul edilmektedir.
Ronnie James Padavona Dio takma adını Johnny Dioguardi adlı mafya babasından almıştır. Dio'nun bu takma adını ilk kullanışı 1960lı yılların başına denk gelir.

Hastalığı

Eşi ve menajeri olan Wendy Galaxiola 25 Kasım 2009'da Dio'nun mide kanseri olduğu açıklanmıştır. Yine 14 Mart 2010 tarihinde yapılan basın açıklamasında Dio'nun tedavisinin olumlu yönde ilerlediğinin tümörün kemoterapi ile temizlendiğini açıklamıştır.
Eşinin açıklamasına göre Ronnie James Dio 16 Mayıs 2010 saat 7.45'te hayata gözlerini yummuştur.

Kariyeri

Ronnie James Dio aktif müzik hayatına 1957 yılında The Vegas Kings adlı grupla başlamıştır. 1958 yılında Ronnie & The Rumblers (bu grubun adı 1961 yılında Ronnie Dio and the Prophets olarak değiştirilecektir) adlı grubu kurmuş 1967 yılında bu gruptan ayrılıp The Elves (bu grubun adı 1970'in ortalarında Elf olarak değiştirilecektir) adlı grubu kurmuştur.Bu grubu Ritchie Blackmore'un dikkatini çekmiş ve pek çok turnede Deep Purple grubuna alt grup olarak eşlik etmiştir. Dio 1974 yılında Ritchie Blackmore'un kurduğu Rainbow'a geçmiş 1979 yılına kadar bu grupla adını tüm dünyaya duyurmuş Hard Rock ve Heavy Metal müziğinin en ünlü vokallerinden birisi olmuştur.1979 yılında bu gruptan ayrılıp Black Sabbath'a geçmiştir. 1983 yılında Black Sabbath'tan ayrılıp kendi grubu Dio'yu kurmuş 1991'de tekrar Black Sabbath'a dönmüştür. 1993'te tekrardan Black Sabbath'tan ayrılıp kendi grubu Dio'ya geçmiştir. Son olarak Heaven & Hell'de bulunmuştur.







Diskografi

Rainbow ile
Ritchie Blackmore's Rainbow (1975)
Rising (1976)
On Stage (1977)
Long Live Rock 'n' Roll (1978)
Finyl Vinyl (1986)
Live in Germany (1996)

Black Sabbath ile
Heaven and Hell (1980)
Mob Rules (1981)
Live Evil (1982)
Dehumanizer (1992)
The Dio Years (2007)
Live at Hammersmith Odeon (2007)


Dio ile
Holy Diver (1983)
The Last in Line (1984)
Sacred Heart (1985)
Intermission (1986)
Dream Evil (1987)
Lock up the Wolves (1990)
Strange Highways (1994)
Angry Machines (1996)
Inferno - Last in Live (1998)
Magica (2000)
Killing the Dragon (2002)
Master of the Moon (2004)
Evil or Divine - Live In New York City (2005)
Holy Diver - Live (2006)


Heaven & Hell ile
The Devil You Know (2009)

alıntıdır

Black Sabbath`in elemanları bir işçi sehri olan Aston (Birmingham İngiltere) da birbirlerinden bir mil uzaklıkta yetiştiler. Tarihteki ilk metal grubu olarak nitelendirilen Black Sabbath üyelerinin çocukluk arkadaslıkları pek de dostça değildi. Genç John Michael (Ozzy Osbourne) (3 Aralık 1948) mahallenin kabadayısı Frank Anthony (Tony Iommi) (19 Şubat 1948) tarafından eziyet görüyordu. Öte yandan Terrance Geezer Butler (17 Temmuz 1949) ise gizem ve fanteziye kurulu bir dünyada yaşayan fazlasıyla asi bir serseriydi. Üclüde müziğe birbirlerinden habersiz başladılar ve farklı gruplarda çaldılar ama çaldıkları gruplar çabucak sönüyordu. Sonunda kendilerini davulcu William Bill Ward (5 Mayıs 1948) la birlikte aynı grupta buldular. 1967'de `Polka Turk`u oluşturdular. (Vokalde Osborne Iommi gitarda bassta Butler davulda Wards ritmik gitarda Jimmy Philips ve saksofonda Acker.) Philips ve Acker sonradan atıldılar. Ve dörtlü kendisini Earth |Blues Company| olarak adlandırdı. Bu adı daha sonra kısaltarak `Earth` yaptılar. Blues ve rock müziği yapan grup bir çok yerel klüpte çalmaya basladılar ve hatta kendilerine küçük bir izleyici kesimi edindiler. 1969'da Iommi Jethro Tull ile birlikte çalmak için gruptan ayrılmasına rağmen birkaç ay sonra yeni bir fikirle eski grubuna geri döndü. İnsanların korkmak için korku filmlerine para verdiren fenomenden etkilenen Iommi korkunç müzik yapmaya karar verdi. Tarihin değişimi başlıyordu. Butler'in gizeme olan ilgisi ile gazlanan grup esrarlı ve düşündürücü sözleri olan şarkılar müziği insana korku veren şarkılar bestelemeye başladılar. Wicked World ve efsanevi şarkılarından biri olan Black Sabbath'ı da içeren Black Sabbath albümünü 1930'ların Boris Karloff filmlerinden esinlenerek yine aynı isimle Black Sabbath olarak çıkarttılar. Sanırım kaderin tuhaf bir oyunu grubun gelişmekte olan kariyerini nerdeyse durduracak bir olay tam tersine çevirdi grubu kendilerine özgün bir yere kavuşturdu. 1970 de daha kendi isimlerini taşıyan albümlerini çıkarmadan kısa bir süre önce Iommi bir iş kazası sonucu sağ elinin parmak uçlarını yitirdi. Solak gitarist hassas parmaklarıyla gitarin perdesine basmayı çok acı verici bulduğundan geçiçi olarak plastik parmaklık takmaya basladı ayrıca daha alcak bir ses tonu vermek ve daha kolay çalmak için gitarin akordunu değiştirdi. Sonuç şarkılarının sözlerini yakalayan kasvetli blues esintili temalarla birleşen derin çamurlu ve boğuk bir sesti. Çoğunluğu Butler tarafından bestelenen şarkılar kötülük şeytan büyücülük ve savaş temalarına dayanıyordu. Black Sabbath 1970 de piyasaya çıktı ve İngiliz listelerinde 13. sıraya girdi. Arkasından 1971 de bunu gercek bir Heavy Metal albümü olan Paranoid izledi. Bu albümde Osbourne`un feryat eden vokellerinin dehşetli karışımı Iommi'nin akıcı sürükleyici gitar rifleri Butler'ın gümbürdeyen bası ve Ward'ın coşkulu davulu albümü büyük bir ticari başarıya ulaştırırken War Pigs Paranoid ve 99'da Grammy de "Best Metal Perfermance" alan Iron Man gibi heavy metal klasiklerini çıkarttılar. Paranoid isimli şarkı aslında Iommy'nin albümün sonunda kalan boşluğu kapatmak için aklındakı bir melodiyi diğer elemanlara söylemesiyle ortaya çıkmıştı.Parçaları gönderdikleri plak şirketi Paranoid'i o kadar beğendiki gruba bile haber vermeden albümün ismini Paranoid olarak değiştirdi. Paranoid İngiltere listelerinde 1 numara olurken Amerika listelerinde 8 numaraya kadar çıktı. Takribi 1 sene listelerde yer alan albümle grup hem Atlantik'in iki yakasında mükemmel ve ateşli bir hayran kitlesi kazandı hem de platin plak aldı. Grubun şeytani armonik sesleri ve yaşam tarzları başta bahsettiğimiz tutucu organizasyonlar ve de aile grupları tarafından nefretle izlenmeleri sonucunu doğurdu. Bugüne kadar tüm üyelerinin çoğunluğunun sadık katolikler olmasına rağmen şeytanın kilisesi (Church of Satan) Black Sabbath'ın müziğini kucakladı ve grup üyeleri kendi baglı oldukları kilise tarafından şeytana tapmakla suçlandı. Alkol ve uyuşturucuya dayalı çılgın yaşantıları haklarındakı söylentileri iyice arttırdı ve grup dünyadaki milyonlarca anne ve babanın korkulu rüyasi oldu. Daha sonra aynı yıl Sweet Leaf adli haşhaş taraftarı Into The Void ve Children Of The Grave destanlarından oluşan Master of Reality adlı albumu 1971'in Ağustosunda çıkardılar. Master of Reality Amerikan listelerinde ilk ona girdi ve neredeyse bir sene bestseller olarak kalmayı basardı. `Volume 4` 1972'de yayınlandı. Los Angeles'taki Record Plant'ta kaydedilen albümdeki şarkı sözleri haşhaşin faziletlerini sürmekten kokainin yol açtığı deliliği anlatmaya dönüştü. Aslında bu grubun bir bakımada kendini anlatmasıydı. Bu albümde Supernaut ve Under The Sun gibi orijinal ötesi güçlü sözlü şarkılara extra olarak melodik yönü ağır basan ve grubun müziksel simgelerinden biri haline gelen Laguna Sunrise ve Cornucopia enstrümentalleri yer alıyordu. Heavy Metal'in onaylı klasiklerinden birisi 1973'de yayınlanan Sabbath Bloody Sabbath Killing Yourself To Live Looking For Today ve en son Metallica tarafından coverlanan Sabbra Cadabra gibi tamamen aşmış şarkıları ile Sabbath'ın artık bir firma olduğunun kanıtı olup grup tarihinin zirve noktalarından biridir. Ancak şunu da söyleyebiliriz bu Sabbath'ın son orijinal albümü ve son klasiğidir. 1975'deki Sabotage yarı istekli bir çaba olmasına rağmen grubun düzenleyiciliği söz yazarlığındaki ustalıklarını ve yapımcılığını bir kez daha tüm dünyaya gösterdi. Synthesizers dünyasına talihsiz bir elektronik seyahatti Techical Ecstasy( 1976) ve grubunda çöküş dönemiydi. Bir yandan grup üyelerinin kişisel yasantıları kontrolden çıkarken diğer taraftan iç gerginlik 8. albümü yazarken dayanılmaz bir hale gelmisşti. 1977'de Ozzy gruptan ayrıldı ve yerine eski Savoy Brown şarkıcısı Dane Walker getirildi. Never Say Die (1978) şarkısından kısa bir sure önce Ozzy gruba geri döndü ve bir sene sonra grubu temelli terk ederek 80 ve 90'larda basarılı bir şekilde tek başına kariyerini sürdürdü. (Kim ne derse desin harika bir solo kariyeri vardır.) Black Sabbath'ın geleceği pekte pembe gözükmüyordu. Eski Rainbow'un solisti Ronni James Dio'yu alan grup 80'lere Heaven and Hell ile ümit verici başladı. Ama Dio'nun 1982'de ayrılmasıyla vokalist pozisyonu bir döner kapıya benzemeye başladı. (eski Deep Purple Ian Gillan Glenn Hughes ve Tony Martin) 1986'da Butler ve Ward dahi Black Sabbath terk etmişti. Sadece tek orijinal üye kalan lommi 1990'lara kadar albüm çıkarmaya devam etti. 1997'de Osborne lommi ve Butler Ozzy nin Ozzfest Summer Fest turunda davulda Faith No More dan Mike Bordin'le tekrar sahnedeydiler. 4 Aralık 1997'de Ward Birmingham'daki NEC Konser Salonunda onlara katıldı. (1985'deki Live Aid de bir defalık şov ve 1992'deki kısa bir araya geliş sayılmazsa) bu 20 yıldan beri ilk kez orijinal Black Sabbath tarafından yapılan gercek bir şovdu. Bu şovda önemli noktalardan biriside Sabbath'in ilk günkü gibi heyecan ve istekle çalmasının yanı sıra Iommy'nin gözlerindeki gurur parıltısıydi. Şov sonunda yıkılmamış bir komutan edasıyla Iommy davulunun önünde eğilen Wards ve Ward'in elini öpen bir Ozzy dikkatlerden kaçmıcaktı. Şovdan seçilen ve canlı parçalardan oluşan album 1998'de piyasaya çıkarıldı (Reunion) ve bunu Dünya çapında hâlâ devam etmekte olan bir tur izledi. Grubun Reunion'da yer alan ve bonus olarak düşünülmüş Psycho Man artık ellili yaşlarını aşmış bu dinazorlarin son hitleri idi. Black Sabbath günümüzde hâlâ yaşanan geri kafalılığa bundan tam 30 yıl öncesinden seslenmiş bir gruptur. Şarki sözleri aşktan sevgiden bahsetmeyebilir kabul belki çok agresiftirler ama onların çocuklukları yaşamları hayatın bu agresifliği içinde geçmiştir. Ozzy 8 kardesiyle aynı odada yaşayan çocukluğunu aynı pantalonla tamamlamış okula gitmesi gereken yaşta Birmigham'in demir madenlerinde şehir mezbahasında çalışmıştır. Onların hiçbir zaman konserlerinde civcivleri ezdikleri inekleri patlattıkları görülmemiştir. Bu konuda kayda geçen tek olay Ozzy'nin bir turne dönüşü sabah öten bir horozu tekmelemesi ve bir konserde sahneye atılan bir yarasayı Ozzy'nin oyuncak zannedip ısırmasından ibarettir.







Alıntıdır

Judas Priest 1971'de kurulan İngiliz heavy metal grubudur.
Al Atkins'in vokalist olarak yer aldığı kuruluş kadrosundan bugün sadece K.K. Downing ve Ian Hill gruptadır. 1973 yılında Rob Halford'un Al Atkins'in yerini alışı ve 1974 yılında Glenn Tipton'ın gruba dahil oluşuyla kadro günümüzdeki halini almıştır: Rob Halford (vokal) K.K. Downing (gitar) Ian Hill (bas) Glenn Tipton (gitar) ve Scott Travis (davul).
Metal Tanrılarının 1990 yılında çıkardıkları Painkiller albümünden sonra 1992 yılında Rob Halford gruptan ayrılmış ve yerine Ripper Owens geçmiştir. Ripper'ın kendi yorumunu kattığı şarkılar her ne kadar belli bir kesimi memnun etse de Halford hayranları bu değişikliği iyi karşılamamıştır. Diğer albümlere göre daha küçük bir İngiliz plak şirketi ile yapılan anlaşma ile 1997 yılında "Jugulator" albümü çıkmıştır. Ripper'ın etkileyici ve Halford'a göre daha yoğun vokali olmasına karşın grubun ilk vokalini arayan kesim fazladır. Ripper Owens gruba uyum sağlayamayarak gruptan ayrılmıştır. Owens'in Judas Priest şarkıları çalan bir fan grubundan hayranı olduğu grubun "frontman"i olması Rockstar adlı filme esin kaynağı olmuştur. Filmde yaratılan kurgusal grup bazı metal ve Judas Priest fanları tarafından kült konumuna yükseltilmiştir.
Rob Halford'un kadroya geri dönüşüyle 2005'te Angel Of Retribution albümünü yayınlamıştır. Grup Ripper Owens yıllarının ardından Painkiller'a yakın bir albüm çıkartarak büyük başarı sağlamıştır. Grup aynı kadroyla 2008 yılında da 23 şarkıdan oluşan Nostradamus adlı albümü piyasaya sürmüştür ve albümle aynı adı taşıyan parça hayranları tarafından çok sevilmiştir.
Grup Türkiye'deki ilk konserini 13 Temmuz 2008 tarihinde İstanbul Turkcell Kuruçeşme Arena'da vermiştir.

Diskografi


"Rocka Rolla" (1974)
"Sad Wings Of Destiny" (1976)
"Sin After Sin" (1977)
"Stained Class" (1974)
"Killing Machine"[1] (1978)
"Unleashed In The East" (canlı) (1979)
"Metal Gods" (1980)
"Point Of Entry" (1981)
"Screaming For Vengeance"(1982)
"Defenders Of The Faith" (1984)
"Turbo Lover" (1986)
"Priest . Live!" (canlı) (1987)
"Ram It Down" (1988)
"Painkiller" (1990)
"Metal Works 73-93" (derleme) (1993)
"Jugulator" (1997)
"98 Live Meltdown" (canlı) (1998)
"Demolition" (2001)
"Live In London" (canlı) (2003)
"Angel Of Retribution" (2005)
"Nostradamus" (2008)


DVD

"British Steel" (2001)
"Live In London" (2003)
"Electric Eye" (2003)
"Rising In The East" (2005)
"Live Vengeance '82" (2006)








Alıntıdır

Iron Maiden 1975 yılında Londra'da kurulmuş bir İngiliz heavy metal grubudur. Grup basçı Steve Harris tarafından kurulmuştur. Bugüne kadar 15 stüdyo albümü yayımlayan grubun toplam albüm satışları kesin olarak bilinmemekle birlikte bu sayı 80 milyonun üzerindedir.

Grup çeşitli kadro değişikliklerinin ardından kendi adını taşıyan ilk albümü Iron Maiden'ı 1980 yılında çıkarmıştır. Solist Bruce Dickinson'ın gruba katılmasının ardından 1982 yılında yayımladıkları The Number of the Beast adlı albümleriyle Iron Maiden dünya çapında şöhrete erişmiş ve 1980'ler boyunca peş peşe çıkardıkları albümlerle büyük başarı kazanmıştır. 1993 yılında solist Dickinson gruptan ayrılmış ve yerine Blaze Bayley gelmiştir. Bu dönemde grubun albüm satışları belirgin şekilde düşmüştür. Dickinson ve 1989 yılında gruptan ayrılan gitarist Adrian Smith 1999'da kadroya yeniden dahil olmuşlardır. 2006'da piyasaya çıkan grubun son stüdyo albümü A Matter of Life and Death Billboard 200 listesinde dokuz numaraya kadar yükselmiştir.
Grubun etkilendiği gruplardan bazıları Thin Lizzy UFO Deep Purple Uriah Heep ve Wishbone Ash'tir. Iron Maiden müzik kanalı MTV'nin "tüm zamanların en iyi heavy metal grupları" listesinde dördüncü sırada yeralmıştır.

Grubun tarihi

Kuruluş yılları (1975-1978)

Iron Maiden Steve Harris tarafından 1975'in Noel günü kuruldu. İlk kadro basta Steve Harris gitarlarda Dave Sullivan ve Terry Rance davulda Ron Matthews ve vokalde de Paul Day'den oluşuyordu. Harris grubuna o sıralar seyrettiği Demir Maskeli Adam adlı filmin de etkisiyle orta çağda kullanılan tabuta benzeyen kafes şaklindeki bir işkence aletinin adını (Türkçe: Demir Bakire) vermişti.

Sonradan grubun ilk iki albümünde yeralacak olan "Iron Maiden" "Wrathchild" "Prowler" "Transylvania" ve "Purgatory" (o dönemdeki adıyla "Floating") gibi şarkıların ilk versiyonları bu dönemde Steve Harris tarafından yazılmışsa da başlangıçta grubun repertuarının büyük bölümü Free Thin Lizzy Tucky Buzzard gibi grupların şarkılarından oluşuyordu.

Iron Maiden ilk konserini 1 Mayıs 1976 günü Londra'nın doğusundaki Poplar semtinde bir salonda verdi.

Grup kişisel ve müzikal farklılıklardan ötürü uzun süre istikrarlı bir kadroya kavuşamadı. Kadrodaki ilk değişiklik 1976'da sahnede yeterince enerjik ve kendinden emin durmadığı gerekçesiyle solist Paul Day'in gruptan gönderilmesiyle yaşandı ve yerine Harris'in eski grubu Smiler'dan ayrılmış olan Dennis Wilcock geldi. Steve Harris Dennis Wilcock'un tavsiyesiyle gruba üçüncü bir gitarist olarak Dave Murray'i dahil etmek istedi ancak bu durum grubun diğer iki gitaristi Dave Sullivan ve Tarry Rance tarafından hoş karşılanmadı. Sonunda Dave Murray grubun tek gitaristi olarak kadrodaki yerini aldı.

1977'de gruba ikinci gitarist olarak o dönemde Bob Angelo sahne adını kullanan Bob Sawyer katıldı. Ancak Dave Murray ile geçinemeyen yeni gitarist Murray'nin solist Wilcock ile arasının açılmasına neden oldu ve sonunda her iki gitarist de gruptan kovuldu. Çift gitardan vazgeçen Steve Harris gruba bir klavyeci almaya karar vererek kadroya Tony Moore'u kattı. Ardından Ron Matthews'un bir konsere günler kala ayrılması üzerine davulcu Barry Purkis çok kısa bir süreliğine gruba katıldı. Bu kadronun Terry Wrapram'ın da gitarist olarak eşlik ettiği 1977'in Kasım ayında verdiği tek konser son derece başarısız geçince Steve Harris solist Dennis Wilcock dışındaki herkesi gruptan kovdu. Wilcock da çok geçmeden kendi grubunu kurmak için Iron Maiden'dan ayrıldı. Kadroyu yeniden inşa etmek durumunda kalan Steve Harris gitarist olarak en başından beri birinci tercihi olan Dave Murray'i geri çağırdı ve davulcu olarak da Smiler'dan tanıdığı Doug Sampson'ı gruba dahil etti.

Paul Di'Anno dönemi (1978-1981)

1978'in yaz ve sonbahar ayları boyunca sonradan grubun ilk iki albümünde yeralacak parçalar üzerinde çalışan Harris Murray ve Sampson bir yandan da kalıcı bir solist arayışına girdi. 1978'in sonlarında grup Steve Harris'in bir arkadaşının önerisiyle Paul Di'Anno ile bir deneme provası yaptı ve Di'Anno grubun yeni solisti oldu. Iron Maiden Paul Di'Anno ile ilk konserini Londra'daki Ruskin Arms adlı pub'da verdi. Grup sonraki iki sene boyunca Londra'nın doğusunda artarda verdiği konserlerle hayran kitlesini giderek arttırdı. Ancak hâlen revaçta olan punk rock yüzünden plak şirketlerinin temsilcilerinin yeni grupları takip ettiği Londra'nın merkezindeki büyük salonlarda çalma imkânı bulamayan Iron Maiden müziğini daha geniş kitlelere ulaştırmak için bir demo kaydetmeye karar verdi. 200 sterline Cambridge'deki Spaceward stüdyosunu 24 saatliğine kiralayan grup 31 Aralık 1978 günü "Iron Maiden" "Invasion" "Prowler" ve "Strange World" adlı şarkılarından oluşan demoyu kaydetti. Kaydedilen demoyu bir arkadaşı aracılığıyla edinen müzik menajeri Rod Smalwood Steve Harris'e gruba menajerlik etmek için teklifte bulundu ve Harris de bu teklifi kabul etti. Smallwood büyük plak şirketlerinin dikkatini çekmek için Londra'nın merkezindeki Marquee kulübünde 19 Ekim 1979 günü bir konser ayarladı. Konser sonrasında EMI plak şirketi grupla peşin 50.000 sterlin ve ilk üç albümün masrafları karşılığında beş albümlük bir anlaşma yaptı. 1979'un Kasım ayında grup Rock Hard Records adlı kendi bağımsız firmasından Cambridge'de kaydetmiş olduğu demodaki üç şarkıyı The Soundhouse Tapes adıyla EP olarak yayımladı. Postayla satışa sunulan 5.000 kopya birkaç hafta içinde tükendi. Grup EP'nin ikinci basımı için Virgin ve HMV gibi şirketlerden gelen teklifleri reddetti.

1979 yılı boyunca bu gelişmeler yaşanırken grup bir yandan da ikinci bir gitarist arayışındaydı. Sırasıyla Paul Cairns Paul Todd ve Tony Parsons kısa süreliğine grupta yer aldıysa da hiçbiri kalıcı olamadı. 1979 sonlarında daha sonra grupta yer alacak olan Adrian Smith'e gruba katılması teklif edildi ama grubu Urchin ile yoluna devam etmek isteyen Smith teklifi reddetti. Grubun Melody Maker dergisine verdiği bir ilanı yanıtlayan Dennis Stratton bir deneme provasının ardından ikinci gitarist olarak gruba katıldı. İlk albümün kayıtları öncesinde kadrodaki son değişim grubun yoğun konser trafiğini bünyesi kaldırmadığı için davulcu Doug Sampson'ın gönderilmesiyle yaşandı. Yerine Dennis Stratton'ın arkadaşı ve Samson grubunun eski davulcusu Clive Burr geldi.

Iron Maiden ilk albümün kayıtlarına 1980 yılının Ocak ayında Londra'nın batısındaki Kingsway Stüdyoları'nda başladı. Şubat ayında "Running Free" isimli parça tekli olarak yayımlandı. Şarkının yayımlanmasının ardından aynı ay grup BBC'nin meşhur müzik programı Top of the Pops'a çıkmak için teklif aldı. Playback yapmayı reddeden grup The Who'nun 1972'deki performansından beri programda canlı çalan ilk grup oldu. Yine Şubat ayında yayımlanan ve dokuz farklı grubun parçalarından oluşan Metal for Muthas isimli bir toplama albümde Iron Maiden "Wrathchild" ve "Sanctuary" adlı şarkılarıyla yer aldı.



İlk albümün kayıt ve miksajının tamamlanmasının ardından grup Mart ayında Judas Priest'in dünya turnesinin Britanya ayağındaki 15 konserde ön grup olarak yer aldı. Nihayet grubun ilk albümü Iron Maiden 11 Nisan 1980 günü piyasaya çıktı ve İngiltere listelerine 4. sıradan girdi. Albüm ilk haftasında 60.000 kopya satarak "gümüş albüm" statüsü kazandı. Albümün ardından grup 45 konserlik ilk büyük Britanya turnesine çıktı. 15 Mayıs'ta başlayan turne 23 Ağustos'ta o dönemde Britanya'daki en büyük açıkhava etkinliği olan Reading Festivali'nde verilen konserle son buldu. Reading Festivali'nin hemen ardından grup bu kez kıta Avrupasına kendini tanıtmak üzere KISS'in Avrupa turnesinde ön grup olarak yer aldı. Ağustos sonundan Ekim ayının ortalarına kadar süren turnede grup dokuz ülkede otuza yakın konser verdi. Turne sırasında diğer grup üyeleri ve menajer Rod Smallwood ile arası giderek açılan Dennis Stratton turnenin ardından gruptan gönderildi. Stratton'ın yerine Adrian Smith geldi. Yeni albümün hazırlıklarından önce Kasım ayının sonlarında Iron Maiden yeni gitarist Adrian Smith ile son bir İngiltere turnesine çıktı. Londra'nın Rainbow salonunda verilen turnenin son konserinde kaydedilen görüntüler 1981'in Mayıs ayında Live at the Rainbow adıyla video kaset olarak yayımlandı.

İkinci albüm Killers'ın hazırlıkları 1980'in Aralık ayında başladı. Grup prodüktör olarak 1992 yılında emekli olana kadar birlikte çalışacakları Martin Birch ile anlaşmıştı. Albüm 9 Şubat 1981'de piyasaya çıktı ve İngiltere listelerine 12. sıradan girdi. Albümün piyasaya çıkmasının ardından grup 17 Şubat günü İngiltere'nin Ipswich şehrinde verdiği konserle sekiz ay sürecek olan ilk dünya turnesine başladı. Avrupa'nın yanı sıra ilk kez gittikleri Japonya Avustralya ve Kuzey Amerika'yı kapsayan turne sırasında 15 ülkede 126 konser verdiler. Yugoslavya'daki konserleriyle bu ülkede konser veren ilk batılı rock grubu oldular. Turne sırasında solist Paul Di'Anno'nun giderek artan içki ve kokain kullanımı sesini ve konser performansını etkilemeye başlamıştı. Di'Anno'nun sesindeki sorunlar yüzünden Almanya'da beş konser iptal edildi.[34] Grubun gittiği müzikal doğrultudan da memnun olmayan Di'Anno 1981'in Eylül ayında gruptan gönderildi.

Uluslararası başarı (1981-1985)

Grup Paul Di'Anno'nın gönderilmesinin ardından solist olarak Terry Slesser'ı kadroya dahil etmeyi düşündü. Ancak yapılan deneme provasında Harris'in anlatımıyla Slesser'ın sesi sert parçalara gitmedi. 1981'in Ekim ayında Samson grubundan Bruce Dickinson yeni solist olarak kadroya dahil edildi. Grup Bruce Dickinson ile ilk konserini İtalya'nın Bologna şehrinde 26 Ekim 1981 günü verdi. İtalya'da 4 konser daha veren grup son olarak 15 Kasım'da Londra'da verdiği bir konserle Killers turnesini tamamladı. Bu konserlerde Dickinson yalnızca sesiyle değil selefi Paul Di'Anno'nun aksine sahnedeki hareketli ve enerjik tavırlarıyla da kendisini ispatladı.

Turnenin ardından Iron Maiden yeni albümün hazırlıklarına başladı. Üç ay içinde albümü tamamlaması gereken grup Londra'daki Hollywood stüdyolarında beste çalışmalarına başladı.

Grubun o güne kadar yapmış olduğu tüm besteler ilk iki albümde kullanılmış olduğunda yeni albüm sıfırdan yazılacaktı. Ayrıca Bruce Dickinson eski grubu Samson ile olan sözleşmesinden ötürü 1982'nin Ağustos ayına kadar gruba besteci olarak katkıda bulunamıyordu. Bestelerin tamamlanmasının ardından Londra'da Battery stüdyolarında kayda başlandı. Albümün miksajı devam ederken grup "Run to the Hills" adlı parçayı tekli olarak yayımladı. Şarkı İngiltere listelerinde 7 numaraya kadar yükseldi. Grup 25 Şubat'ta yeni dünya turnesinin Britanya ayağına başladı.

Yeni albüm The Number of the Beast 22 Mart 1982 günü piyasaya çıktı ve İngiltere listelerine 1 numaradan girdi. İlk birkaç ay içerisinde 1 milyonun üzerinde satış yapan albüm neredeyse yayımlandığı bütün ülkelerde ilk 10'a girdi. ABD'de 65 hafta listelerde kalan ve gruba bu ülkedeki ilk altın plağını da kazandıran albüm toplamda iki gümüş sekiz altın ve iki platin plak kazandı. "Run to the Hills" "The Number of the Beast" ve "Hallowed be thy Name" gibi bugün klasik olmuş grubun konserlerinin vazgeçilmez şarkılarını içeren albüm Iron Maiden'ı uluslararası boyutta bir grup haline getirdi. Albümün yayımlanmasından yaklaşık bir ay önce başlayan "Beast on the Road" turnesi kapsamında grup 16 ülkede 179 konser verdi. Mayıs ve Ekim ayları arasında ABD'de 38 Special Scorpions ve Judas Priest'in ön grubu olarak yer alan Iron Maiden 28 Ağustos'ta İngiltere'de düzenlenen Reading Festivali'nde ana grup olarak sahne aldı. Turne sırasında davulcu Clive Burr'ün artan içki tüketimi performansını olumsuz yönde etkilemeye başladı. 1982'nin Aralık ayında Burr gruptan gönderildi. Yerine Fransız Trust grubundan Nicko McBrain geldi. Grup yeni albümün üzerinde çalışmak üzere Jersey adasında toplandı. Bestelerin tamamlanmasının ardından yeni albüm 1983'ün Ocak ayında Bahamalar'ın başkenti Nassau'daki Compass Point Stüdyolarında kaydedildi. Britanya'da 16 mayıs'ta yayımlanan grubun dördüncü stüdyo albümü Piece of Mind İngiltere listelerine üçüncü sıradan girdi. Albümde yer alan "Flight of Icarus" adlı şarkı grubun tarihinde Amerikan radyolarında en fazla çalınan parçası oldu. Yeni dünya turnesine (World Piece Tour) albümün piyasaya çıkmasından iki hafta önce 2 Mayıs'ta İngiltere'nin Hull şehrinde başlayan Iron Maiden bu turne sırasında ABD'de ilk defa ana grup olarak sahne aldı.

Turnenin ardından grup üyeleri 1984'ün Ocak ayında yeni albümün beste çalışmaları için Guernsey adasında toplandı. Bestelerin tamamlanmasının ardından albümün kaydı yine Bahamalar'daki Compass Point Stüdyolarında yapıldı. Grubun beşinci albümü Powerslave 1984'ün Eylül ayında yayımlandı ve İngiltere listelerine ikinci sıradan girdi. Albümün kapağında Antik Mısır teması kullanılmıştı. Albümden çıkan iki single "Aces High" ve "2 Minutes to Midnight" büyük başarı elde ettiyse de albümdeki en dikkat çeken parça İngiliz şair Samuel Taylor Coleridge'in aynı adlı şiirinden esinlenilerek yazılan 13 dakika 45 saniye uzunluğundaki "Rime of the Ancient Mariner" adlı parçaydı.

Albümün ardından Iron Maiden rock tarihinin en uzun ve kapsamlı dünya turnelerinden biri olan World Slavery turnesine çıktı. 1984'ün Ağustos'undan 1985'in Temmuz'unakadar süren turne boyunca grup Polonya Macaristan gibi dönemin demir perde ülkeleri de dahil olmak üzere 20 küsur ülkede konserler verdi. 11 Ocak 1985 günü Brezilya'da düzenlenen Rock in Rio festivalinde Queen grubundan hemen önce sahne aldı.[43] Turne sırasında grubun Los Angeles ve Londra'da verdiği konserlerin kayıtlarından oluşan Live After Death 1985'in Kasım ayında yayımlandı. Albüm İngiltere'de 2 numaraya kadar yükseldi.



Müzikal değişim (1986-1988)

Grup turnenin ardından 1980'den beri ilk defa altı aylığına müziğe ara verdi. Bu aranın ardından altıncı stüdyo albümü Somewhere in Time'ın kayıtlarına başlandı. Kayıtları Bahamalar ve Hollanda'da miksajı ise New York'ta yapılan albüm grubun o güne kadarki en masraflı stüdyo çalışmasıydı. 1986'nın Ekim ayında piyasaya çıkan albüm Britanya'da 3 numaraya kadar yükseldi. ABD'de ise 2 milyon adedin üzerinde satılan ilk Iron Maiden albümü olarak 11 numaraya kadar yükseldi. Albümde o dönemde yeni bir teknoloji olan sinti gitarlar kullanıldı. Grubun daha farklı folk ağırlıklı bir çizgiye yönelmesi gerektiğini düşünen solist Bruce Dickinson'ın hiçbir bestesine albümde yer verilmedi. Grup albüm sonrası sekiz aylık bir dünya turnesine çıktı.

Grubun yedinci stüdyo albümü Seventh Son of a Seventh Son Münih'teki Musicland Stüdyoları'nda 1988'in Şubat ve Mart aylarında kaydedildi. Aynı yılın Mayıs ayında piyasaya çıkan ve İngiltere'de listelere bir numaradan giren Seventh Son of a Seventh Son ABD dışında tüm dünyada grubun o güne kadar en fazla satış yapan albümü oldu. O dönemde thrash metalin son derece revaçta olduğu ABD'de albüm 12 numaraya kadar yükseldiyse de satışlar bir önceki albümün altında kaldı. Steve Harris'e göre albüm Piece of Mind ile birlikte grubun o güne kadar yayımladığı en iyi albümdü. Albümün ardından çıkılan "Seventh Tour of a Seventh Tour" adlı dünya turnesinde grup yedi ay boyunca 25 ülkede konser verdi. Turne sırasında Michael Kenney klavyeci olarak gruba sahnede eşlik etti. Turnenin Avrupa ayağına başlamadan önce grup 20 Ağustos günü KISS Megadeth Guns N' Roses ve Helloween'in yer aldığı İngiltere'deki Donnington Festivali'nde 107.000 izleyici önünde ana grup olarak sahne aldı. Öğlen saatlerinde Guns N' Roses'ın performansı sırasında iki seyirci ezilerek hayatlarını kaybettiler. Iron Maiden üyeleri gece kendi performanslarının bitimine kadar iki seyircinin ölümünden haberdar edilmedi.

Kadroda değişim (1989-1993)

Grup üyeleri 1989 yılında Iron Maiden ile ilgili çalışmalarına ara verdiler. Adrian Smith ASAP adını verdiği grubuyla Eylül ayında Silver and Gold adında bir albüm çıkardı. Solist Bruce Dickinson da aynı yıl Tattooed Millionaire adında bir solo albüm yayımladı. 1990 yılında yeni albümün hazırlıkları öncesinde gruba yüzde 100 katkıda bulunamayacağını düşünen Adrian Smith gruptan ayrıldı. Bu kararında Steve Harris'in önceki iki albümdeki "rafine" tarzın yerine Killers gibi sert bir albüm yapma arzusunun da etkisi vardı. Yerine Bruce Dickinson'ın solo albümünde gitarist olarak yer alan Janick Gers geldi.

Yeni albüm No Prayer for the Dying Steve Haris'in Essex'deki konağında Rolling Stones'un mobil stüdyosunda kaydedildi. 1 Ekim 1990 günü piyasaya çıkan albüm İngiltere'de listelere 2 numaradan girdi ABD'de ise 17 numaraya kadar yükseldi ve satışlar son beş albümdür ilk kez 1 milyonun altında kaldı. Albümden çıkan "Bring Your Daughter. to the Slaughter" adlı single grubun İngiltere'de bir numaraya yükselen ilk parçası oldu. Albümün ardından çıkılan dünya turnesinde sahne dekorları minimal düzeyde tutuldu. Turnenin ardından verilen arada Steve Harris ve Nicko McBrain The Who'nun solisti Roger Daltrey Wimbledon şampiyonu tenisçiler John McEnroe ve Pat Cash ile Led Zeppelin'in "Rock and Roll" adlı parçasını birlikte kaydettiler.

Grubun dokuzuncu stüdyo albümü Fear of the Dark Steve Harris'in ev stüdyosunda kaydedildi ve 1992'nin Mayıs ayında piyasaya çıktı. Grubun İngiltere'de üçüncü defa bir numaraya çıkmasını sağlayan albüm ABD'de 12 numaraya kadar yükseldi. Mayıs ayında başlayan dünya turnesi sırasında Temmuz ayında Şili'de verilmesi planlanan konserler Katolik Kilisesi'nin grubu satanist ilan etmesi üzerine iptal edildi. Britanya Elçiliği duruma müdahele etmek istediyse de değişen bir şey olmadı. Iron Maiden 22 Ağustos günü bir kere daha Donington Festivali'nde ana grup olarak sahneye çıktı. Turnenin birinci bölümü Kasım ayında Japonya'da tamamlandı ve grup iki aylık bir ara verdi. Bu dönemde Bruce Dickinson ilk solo albümünü yayınlayan plak şirketi Sony'den aldığı ikinci albüm teklifini kabul etti ve yeni solo albümü üzerinde çalışmak üzere Los Angeles'a gitti. Kısa bir süre sonra Dickinson grubun diğer üyelerine Iron Maiden'dan ayrılacağını ancak arzu ettikleri takdirde turnenin ikinci bölümünü tamamlayacağını bildirdi. Iron Maiden turnenin ikinci bölümüne 1993'ün Mart ayında başladı. Bruce Dickinson'ın grupla son performansı 1993'ün Ağustos ayında "Raising Hell" isimli televizyon programında gerçekleşti.

Blaze Bayley dönemi (1993-1999)

Grubun yeni bir vokalist için 1993'ün Mart ayında verdiği ilana dünyanın çeşitli yerlerinden binlerce cevap geldi. Ancak Steve Harris'in en baştan itibaren tercihi 1990'da Iron Maiden'ın Britanya turnesinde ön grup olarak sahne alan Wolfsbane grubunun solisti Blaze Bayley'di. Diğer adaylar arasında öne çıkan bir isim ise sonradan Rainbow grubuna katılan Doogie White'dı. 1994'ün Ocak ayında Bayley'nin Iron Maiden'ın yeni solisti olduğu açıklandı. Aynı ay grup bir sonraki albümün beste çalışmalarına başladı. Yeni albüm The X Factor 1995'in Ekim ayında piyasaya çıktı. Grubun o güne kadarki en karamsar temalı albümü olan The X Factor ağır eleştiriler aldı. Birleşik Krallık'ta sekiz numaraya yükselen albüm ABD'de Billboard albümler listesinde 147 numaradan öteye gidemeyerek grubun bu ülkedeki en başarısız albümü oldu. Grup albümün dünya turnesine 28 Eylül'de Kudüs'te verdiği konserle başladı. Bu aynı zamanda grubun Blaze Bayley ile verdiği ilk konserdi. Yaklaşık bir yıl süren turne sırasında İsrail Bulgaristan Slovenya Romanya ve Şili gibi birçok ülkeyi ilk defa ziyaret eden grup toplam 133 konser verdi. Beyrut'ta verilmesi planlanan konser ise Lübnan'ın gruba vize vermemesi yüzünden iptal edilmek zorunda kaldı.

1996'nın Ağustos ayında sözleri gruba ağır eleştiriler getirenleri hedef alan "Virus" adlı tekli piyasaya çıktı. Ardından Kasım ayında grubun ilk toplama albümü Best of the Beast yayımlandı. 1997 yazı sonlarında Iron Maiden yeni stüdyo albümü üzerinde çalışmak üzere bir kere daha Steve Harris'in ev stüdyosunda toplandı. Yeni albüm Virtual XI 1998'in Mart ayında piyasaya çıktı. Birleşik Krallık listelerinde bir önceki albümden de başarısız olarak 16 numarada kalan Virtual XI Billboard listelerinde de 124. sıraya kadar yükselebildi. Albümle aynı dönemde grubun albüm tasarımlarından esinlenilerek hazırlanan Ed Hunter adlı bilgisayar oyunu da yayımlandı. Virtual XI dünya turnesi Nisan ayında Fransa'nın Lille şehrinde başladı. Yıl sonuna kadar süren turne sırasında grup ilk defa geldikleri İstanbul'da Cemil Topuzlu Açıkhava Tiyatrosu'nda 7 ve 8 Eylül tarihlerinde iki konser verdi. Turne sırasında Blaze Bayley'nin sık sık sesinde yaşadığı rahatsızlıklar performansını olumsuz etkilemeye başladı. Bayley 1999'un Ocak ayında gruptan gönderildi.



Bruce Dickinson ve Adrian Smith'in dönüşü (1999-2005)

1999'un Ocak ayında grubun menajeri Rod Smallwood'un aracılığıyla Steve Harris ile grubun eski solisti Bruce Dickinson arasında bir görüşme ayarlandı. Görüşme sonunda Bruce Dickinson'ın gruba dönmesine karar verildi. Steve Harris Bruce Dickinson ile birlikte Adrian Smith'i de gruba geri çağırdı. Dickinson ile Smith'in gruba döndükleri ve bundan böyle grubun üç gitaristle altı kişi olarak yola devam edeceği 1999 Mart'ında resmen açıklandı. Temmuz ayında Ed Hunter grubun toplama şarkılarının ilave edildiği genişletilmiş bir basımıyla yeniden piyasaya sürüldü. Iron Maiden yeni kadrosuyla Temmuz ve Eylül ayları arasında Amerika ve Avrupa kıtalarını kapsayan Ed Hunter turnesine çıktı.

Turnenin ardından grup Kasım ayında yeni albümün kaydı için Paris'teki Guillaume Tell Stüdyolarında bir araya geldi. Yeni albüm Brave New World 2000 yılının Mayıs ayında piyasaya çıktı. Albüm Birleşik Krallık'ta 7 numaraya ABD Billboard listesinde ise 39 numaraya kadar yükseldive 15 milyonun üzerinde sattı. Albümün giriş parçası "The Wicker Man" Grammy'ye aday gösterildi. 2000 yılının Haziran ayında çıktıkları turnenin sonunda Iron Maiden üçüncüsü yapılan Rock in Rio festivalinin dördüncü gününde 19 Ocak 2001'de 250.000 seyirci önünde ana grup olarak sahneye çıktı. Konserin kayıtları 2002 yılında albüm ve DVD olarak yayımlandı. Turnenin ardından grup 12 aylık bir ara verdi.

2001'in Haziran ayında Iron Maiden Ivor Novella Ödülü'ne layık bulundu. Londra'daki Grosvenor Oteli'nde yapılan ödül törenine Iron Maiden'ı temsilen katılan Bruce Dickinson Adrian Smith ve Janick Gers ödülü grubun hayranı ve yakın dostu tenisçi Pat Cash'ten aldılar.[68] 2002'nin Mart ayında grup multipl skleroz hastalığına yakalanan eski davulcuları Clive Burr'e destek olmak amacıyla Londra'da iki konser verdi. Yine aynı amaçla "Run to the Hills" yeniden piyasaya sürüldü. Tüm bu etkinliklerden elde edilen 250.000 sterlin civarındaki gelir eski davulcu için oluşturulan "Clive Burr MS Trust" fonuna bağışlandı. Aynı yılın Aralık ayında grubun o güne kadar yayınlanmamış kayıtlarını içeren Eddie's Archive piyasaya çıktı.



Iron Maiden 13. stüdyo albümünü Londra'daki Sarm stüdyolarında 2003'ün ilk dört ayında kaydetti. Kayıtların tamamlanmasının ardından grup Mayıs ayında ilk dönemlerinden şarkılara ağırlık verdikleri bir turneye çıktı. 31 Mayıs'ta Donington'da "Download" adıyla düzenlenen festivalde Cumartesi günü ana grup olarak sahne aldılar. Ağustos sonunda tamamlanan turnenin ardından Eylül ayında yeni albüm Dance of Death piyasaya çıktı. Birleşik Krallık'ta iki numaraya kadar çıkan albüm ABD Billboard listesinde de 18 numaraya kadar yükseldi. Grup Ekim ayında bu kez son dönem parçalarına ağırlık verdiği yeni bir dünya turnesine çıktı ve 17 ülkede otuzun üzerinde konser verdi.

Son dönemler (2006'dan bugüne)

Grubun 14. stüdyo albümü A Matter of Life and Death 2006'nın Ağustos ayında piyasaya çıktı. Birleşik Krallık'ta 4 numaraya kadar yükselen albümün ABD'de Billboard listesine 9 numaradan girmesiyle Iron Maiden ilk defa bu ülkede albüm listelerinde ilk onda yer aldı. Albümün ardından Ekim ayında başlayan dünya turnesinin ilk ayağında grup yeni albümü baştan sona çaldı. Turneye verilen aranın ardından grup 9 Mart 2007'de Birleşik Arap Emirlikleri'nde dördüncüsü düzenlenen Dubai Desert Rock Festivali'nde ana grup olarak sahne aldı. 17 Mart 2007'de Hindistan'ın Bangalore şehrinde verdikleri konserle de bu ülkede konser veren ilk heavy metal grubu oldular.

2007 yılının eylül ayında grup resmî internet sitesinde 2008 yılında Somewhere Back in Time adıyla bir dünya turnesine çıkacağını duyurdu. Repertuarın tamamen grubun 80'li yıllardaki bestelerinden oluştuğu turnede World Slavery turnesindeki sahne dekorları kullanıldı. 1 Şubat 2008'de Hindistan'ın Mumbai şehrinde verilen konserle başlayan turnede grup otuzdan fazla ülkede altmışın üzerinde konser verdi Avustralya ve Yeni Zelanda'da 1992'den bu yana ilk defa sahne aldı. Grup turne boyunca Ed Force One adını verdikleri ve pilotluğunu solist Bruce Dickinson'ın yaptığı Boeing 757 model uçakla yolculuk etti. Turnenin ilk ayağı 19 Ağustos'ta Moskova'da verilen konserle son buldu. 2010 yılının ağustos ayında grup The Final Frontier adlı 15. stüdyo albümünü çıkardı. Bu albüm grup tarihinin en uzun süreli ve en uzun arayla çıkardığı stüdyo albümüdür.

Grubun logosu

Grubun logosunu Steve Harris çizmiştir. 16 yaşında okulu bıraktıktan sonra 18 ay teknik resim stajyerliği yapan Harris grubun ilk günlerinden itibaren Iron Maiden'ın konser afişlerini kendisi hazırlamıştır. Bugün hâlen kullanılmakta olan logoyu da Harris 1979'da çizmişti. Logoda kullanılan harf karakterleri grupla ilgili birçok müzik albümü kitap ve grubun eski veya hâlâ aktif olan üyelerinin diğer müzik çalışmalarında da kullanılmıştır.

Diskografi

Stüdyo albümleri

Iron Maiden (1980)
Killers (1981)
The Number of the Beast (1982)
Piece of Mind (1983)
Powerslave (1984)
Somewhere in Time (1986)
Seventh Son of a Seventh Son (1988)
No Prayer for the Dying (1990)
Fear of the Dark (1992)
The X Factor (1995)
Virtual XI (1998)
Brave New World (2000)
Dance of Death (2003)
A Matter of Life and Death (2006)
The Final Frontier (2010)

Grup üyeleri

Şimdiki üyeler

Steve Harris - bas gitarlar klavyeler geri vokaller (1975-bugün)
Dave Murray - gitarlar (1976-1977 1977-bugün)
Adrian Smith - gitarlar geri vokaller (1980-1990 1999-bugün)
Bruce Dickinson - vokaller ek gitarlar (1981-1993 1999-bugün)
Nicko McBrain - davullar vurmalılar (1982-bugün)
Janick Gers - gitarlar (1990-bugün)
Konserlerde:
Michael Kenney - klavye (1986-bugün)

Önceki üyeler

Doug Sampson � davullar vurmalılar (1977�1979)
Dennis Stratton � gitarlar geri vokaller (1979�1980)
Paul Di'Anno � vokaller (1978�1981)
Clive Burr � davullar vurmalılar (1979�1982)
Blaze Bayley � vokaller (1994�1999)

Kitap

Wall Mick; Ling Dave (2004). Iron Maiden the Authorised Biography (3. baskı). Londra: Sanctuary Publishing. ISBN 1-86074-542-3.
Bowler Dav; Dray Bryan (1996). Infinite Dreams. Londra: Boxtree Limited. ISBN 0-7522-0234-0.

DVD

Iron Maiden. (2004). The History Of Iron Maiden Part 1: The Early Days [DVD]. EMI.
Iron Maiden. (2008). Live After Death [DVD]. EMI.


Alıntıdır

Manowar 1980 yılının sonunda Auburn New York'ta kurulmuş olan bir heavy metal grubudur. Grup adını kurucu üye Joey DeMaio'nun bir röportajda dediği üzere; hayatın her gün sürüp giden bir savaş olmasından esinlenerek "man of war" şeklinde belirlemişlerdir. Manowar ayrıca bir tür savaş gemisidir. Manowar daha çok inandıkları mitolojik tanrılar ile ilgili şarkılar yazmakta ve heavy metal kültürünü yansıtan besteler yapmaktadır. Manowar'ın savaştan bu kadar çok bahsetmeleri ve şarkılarının aşırı sert olmaları bazı dedikodulara sebep olmaktadır. Örneğin Manowar'ın şarkıları aşırı motive edici olduğundan Amerikalı askerlere dinletilmektedir. Bunun üzerine Manowar hakkında faşist söylemleri dolaşmış ancak Manowar şarkıları askerlere dinletilmesi için yazmadıklarını söylemişlerdir. Bu dedikodu Türkiye'de de çok dolaşmış ve 25 yıl boyunca gelmemeleri de buna bağlanmıştır. Ancak Manowar 6 Ağustos 2005'teki İstanbul Yedikule Zindanları konserinde bütün bu söylentileri sonlandırmıştır.
Aradan beş yıl geçtikten sonra Sonisphere 2010 İstanbul ayağında üç gün süren festivalin ikinci günü olan 26 Haziran 2010'da sahne almışlardır. Fakat bu defa sahneye beş sene önceki gibi "headliner" olarak çıkmamışlardır; (Bu festivale kadar Manowar 30 yıllık tarihinde sahne aldığı konserlerde sadece 15 kez headliner olarak çıkmamışlardı) bunun üzerine grubun bass gitaristi ve kurucularından Joey DeMaio sahnedeyken bu duruma "gücendiklerini" Türkçe olarak ifade eden bir konuşma yapmıştır. Konuşmasını Türkçe yapması grubun Türk hayranları arasında sempati toplamıştır.
Grubun şarkı sözleri çoğunlukla fantastik ve mitolojik konuları özellikle İskandinav mitolojisini temel alır. Ama "Triumph of the Steel" albümünün tamamı Truva savaşını konu almıştır.
1984'te grup daha önce birkaç kez kırmayı denediği en yüksek sesli performans rekorunu 139 desibel ile kırarak Guinness Rekorlar Kitabı'na girmiştir.







Grubun Tarihçesi

Tam bir Black Sabbath hayranı olan Joey DeMaio okul grubunda bass gitar çalardı. Black Sabbath'ın "Heaven and Hell" turnesinde bass teknisyeni olarak görev alan Joey DeMaio okul arkadaşı olan Eric Adams ile ManOwaR'un temellerini attı. Black Sabbath'ın turnesinde alt grup olarak çıkan Shaking Street'in gitaristi Ross Friedman ile tanışan Joey Onu Manowar'a katılmaya ikna etti. Davulcu için gazeteye ilan veren grup ilk olarak Karl Kennedy ile çalıştı. Fakat bir yıl sonra Karl'ın yerine Donnie Hamzik gruba katıldı ve grup ilk albümün hazırlıklarına başladı.
İlk albüm olan Battle Hymns'te Manowar ile çalışan Donnie gruptan ayrıldı ve yerine -Joey'un bir kız arkadaşının tavsiyesi üzerine- o sıralar New York'ta musluk tamirciliği ile uğraşan Scott Columbus geçti. Manowar ilk çıkarttıkları single şarkılarda bekledikleri ilgiyi ve ciddiyeti bulamadılar. Ancak albümle aynı adı taşıyan şarkıları Batlle Hynms ile büyük yankı yarattılar ve bu yüzden ilk albümlerine bu adı verdiler. Sonra da ne kadar ciddi olduklarını kanıtlamak için ilk albüm sözleşmelerini kanları ile imzaladılar. Grup bu kadroyla Into Glory Ride Hail to England Sign of the Hammer Fighting the World ve Kings of Metal isimli(hayranları onlara aynı adlı lakabı vermiştir) albümleri yayınladı. Ayrıca grubun Dark Avenger (Battle Hymns) ve Defender (Fighting the World) isimli şarkılarına ünlü yönetmen ve aktör Orson Welles konuk vokalist olarak katıldı. 1980 yıllarındaki bu dönem Manowar'ın altın çağıydı. Bütün dünyada bir Manowar çılgınlığı vardı ve en iyi 2-3 heavy metal grubu arasında gösteriliyorlardı.
1988 yılında Kings of Metal'ın yayınlanmasının ardından Ross Friedman (Ross the boss) artık Blues türünde çalacağını belirterek gruptan ayrıldı ve çalışmalarına The Pack grubunda devam etti. Ancak bu ayrılık göz ardı edildi çünkü çıkartılan Kings Of Metal albümü öyle patlamıştı ki Manowar'ın ününe ün katmış ve hayranları tarafından bütün dünyanın kabul ettiği bir lakap ile çağrılmışlardı. Artık grup bu albümleri ile aynı isimle anılıyordu: Kings Of Metal Eric ve Joey'ın Chicago'da Kings of Metal'ı hazırlarken tanıştıkları David Shankle ise Ross'un yerine gruba katıldı. Oğlunun hastalığı yüzünden müziğe kısa bir ara veren Scott Columbus'un yerine de Rhino gruba katılınca grup Triumph of Steel albümünün hazırlıklarına başladı ve 1992 yılında bu albüm yayınlandı. Bu albümün ardından Manowar Hell of Steel isimli bir best of yayınladı. Sadece Kings of Metal Fighting the World ve Triumph of Steel albümlerinden parçalar içeriyordu bu albüm.
Albümün yayınlanmasından sonra Scott davul görevini tekrar devraldı ve David Shankle'ın yerine de Karl Logan gruba katıldı. Karl'ın gruba katılması ise gerçekten ilginçtir: Joey motosiklet sürerken motoru arızalanır ve motoru bir sokak yukarıdaki tamirciye çekerken başka biri Joey'a motoruyla çarpacak gibi olur. İkisi tartışırken diğer elemanlar da olay yerine gelir ve burda şans eseri Joey'ın tartıştığı adamla yani Karl ile tanışırlar. Karl Logan gruba dahil olduktan sonra çabuk uyum sağlar. Özellikle hızlı elektro sololoları Manowar'ın speed metal anlayışıyla örtüşmektedir. Karl ile ilk albüm 1996 yılında Louder Than Hell ismiyle çıkar. Manowar iki tane daha best of albüm yayınladıktan sonra 2002'de büyük ses getirecek ve Manowar efsanesini yeniden herkese hatırlatacak olan Warriors Of The World albümüyle hayranlarının beklentilerini karşılar. 2003 yılında Down Of Battle adlı bir single yayınlayan grup 2007 yılında da Gods Of war isimli bir albüm yayınlar. Son albümleri ise single parçalar ile yola çıkılarak birleştirilmiştir. Albüm Thunder İn The Sky ismini taşır. Albümdeki Father adlı şarkı tam 16 dilde söylenmiştir ki bu diller arasında Türkçe de vardır. Albümün çıkmasından yaklaşık 2 ay sonra Scott Columbus'un oğlu yeniden hastalanınca Scott yine gruptan geçici bir süreliğine ayrılmak zorunda kaldı. Onun yerine şu anda grubun eski bateristlerinden Donnie Hamzik çalmaktadır.

Türkiye'de Manowar

Manowar kurulduğu tarihten bu yana iki kez Türkiye'ye konuk olmuştur. İlk gelişleri Rock The Nations kapsamında 2005 yılında olmuştur. İlk gelişleri kurulduktan tam 25 yıl sonra olmuştur. Bu zamana kadar geçen sürede birçok Manowar karşıtı Manowar'ın faşist olduğu Türkler'i sevmediği ve Türkiye'ye asla gelmeyeceği şeklinde dedikodular çıkarmışlardır. Ancak bir röportajlarında Eric Adams aslında Türkiye'nin en çok gelmek istedikleri ülke olduğunu ancak fazla ilgili bir girişimci bulamadıklarını söylemiştir. Manowar bu dedikodulara 6 Ağustos 2005 yılında İstanbul Yedikule Zindanları'nda Türk hayranlarına unutulmaz bir gece yaşatarak son vermiştir. Manowar grubu konserden ayrılırken bir daha geleceklerini ve Türkçe bir şarkı yapacaklarını söylemişlerdir. Nitekim bu sözünü tutan Manowar 2009 yılında çıkan Thunder İn The Sky isimli albümündeki orijinali Father adında olan şarkıyı tam 16 farklı dilde söylemişlerdir ve bunlardan biri de Türkçe'dir. Manowar 2010 yılında da Sonisphere Festival kapsamında Türkiye'ye gelmiştir. Türkiye Sonisphere Festival kapsamında Manowar'ın Bulgaristan ile birlikte konser vereceği tek ülkedir. Headliner olmamaları büyük olay olan Manowar'ın kurucusu Joey DeMaio bu olaya konserde yaklaşık 5 dakikalık yaptığı biraz da küfürlü bir Türkçe konuşma ile tepkisini koymuştur. Bu tutum da bir sürü Manowar hayranını coşturmuştur ve unutulmaz bir konser konuşması olmuştur. Sadece 1 saat de olsa yine de Türk hayranlarına müthiş bir müzik ziyafeti veren Manowar'ın son sözü de We Will Return yani Geri geleceğiz olmuştur. Çoğu Manowar hayranı da bu günü yine diğer konser günleri gibi sabırsızlıkla beklemektedir.

Grup üyeleri
Eric Adams
Joey DeMaio
Karl Logan
Scott Columbus

Eski üyeler
Ross The Boss (1980-1988)
David Shankle (1989-1993)
Karl Kennedy (1980)
Donny Hamzik (1981-1982)
Kenny Earl (Rhino) (1992-1995)

Albümleri
Battle Hymns (1982)
Into Glory Ride (1983)
Hail To England (1984)
Sign Of The Hammer (1984)
Fighting The World (1987)
Kings Of Metal (1988)
The Triumph Of Steel (1992)
The Hell Of Steel (Best Of) (1994)
Louder Than Hell (1996)
Steel Warriors (Best Of) (1998)
The Kingdom Of Steel (Best Of) (1996)
Warriors Of The World (2002)
Dawn Of Battle (Single) (2003)
Gods Of War (2007)
Thunder İn The Sky (2009)

Live
Hell on Wheels (1997)
Hell on Stage (1999)
Gods of War Live (2007)

Singles/EPs
"Defender" (1983)
"All Men Play On Ten" (1984)
"Blow Your Speakers" (1987)
"Herz Aus Stahl" (1988)
"Metal Warriors" (1992)
"Defender" (1994)
"Return of the Warlord" (1996)
"Courage" (1996)
"Courage Live" (1996)
"Number 1" (1996)
"Live in Spain" (1998)
"Live in Portugal" (1998)
"Live in France" (1998)
"Live in Germany" (1998)
"Warriors of the World united" (2002)
"Warriors of the World united Part 2" (2002)
"An American Trilogy/The Fight for Freedom" (2002)
"Dawn of Battle" (2002)
"Live in Turkey" (2005)
"King of Kings" (included in "Hell on Earth Part IV") (2005)
"The Sons of Odin" (First EP) (2006)
"Die with Honor" (2008)
"Thunder in the Sky" (2009)

VHS/DVDs
Secrets of Steel (VHS) (1993)
Hell on Earth Part I (DVD) (2001)
Fire and Blood (DVD) (2002)
Warriors of the World united (Mini DVD/CD) (2002)
Hell on Earth Part III (DVD) (2003)
Hell on Earth Part IV (DVD) (2005)
The Day the Earth Shook - The Absolute Power (DVD) (2006)
Magic Circle Festival Volume 1 (DVD) (2007)
Live in Bulgaria - Kaliakra rock fest 2007 (DVD) (2007)
Hell On Earth V (be imminent 2008)



Alıntıdır

Quiet Riot 1973 senesinde efsane gitarist Randy Rhoads ile bascı Kelly Garni tarafından Amerika'da kurulmuş bir Hard rock Heavy metal grubudur. 1979'da Randy Ozzy Osbourne ile çalışmak üzere gruptan ayrılır. Randy gruptan ayrıldıktan sonra grubun solistinin ismi DuBrow adını alır. 1982'de talihsiz bir şekilde uçak kazası geçiren eski gitaristleri Randy Rhoads'un ölümünden sonra grup tekrar Quiet Riot adını alır. Slade grubundan coverladıkları Cum On Feel The Noize şarkısı ile ses getiren grubun en önemli albümü 1983'te yaptıkları Metal Health'tir.
Heavy metal tarihinin listelerde 1 numaraya çıkan ilk albümü olarak Metal Health gösterilir. Bu yönü ile Quiet Riot hit olmuş ilk Heavy metal grubu olarak gösterilebilir. Grubun ayrıca Slick Black Cadillac Mama Weer All Crazee Now ve Don't Wanna Let You Go gibi hit olmuş şarkılarıda vardır. Grubun Vokalisti ve metal dünyasının dev ismi Kevin DuBrow 19 Kasım 2007 de aşırı doz uyuşturucu sebebiyle yaşamını yitirmiştir.Bu haber metal dünyasında büyük üzüntü ve şok yaratmıştır.





Alıntıdır

Sonisphere performanslarına birebir şahit olmak inanılmaz Manowar ve Megadeth'in.