Konu: Kitabe-i Şirin

Üzülme. Bil ki yaradan umudu en çaresiz anlarda yollar.
Unutma yağmurun en şiddetlisi en kara bulutlardan çıkar.

İkimiz de biliyoruz sevgilim
öğrettiler :
aç kalmayı üşümeyi
yorgunluğu ölesiye
ve birbirimizden ayrı düşmeyi.

Öğrendiğimiz çok acı var mutluluğun yanında. Ne denmeli ‘ öğretenler sağolsun ‘ mu. Asla bu denilmez. Öğretenler varya işte o insanlar kara sayfalara gömerler bizi. Sonraları çok mutludurlar. Geçiçi bir mutluluk onların ki. Çünkü bir şeyler öğrenmek güçlü kılar bizleri. Hayatı tanırız. Tanıdıkça olgunlaşırız. İşte bu yüzden olgunluk yaşta değildir. Ben nice insanlar gördüm yaşlarına bakılıp adam sanılan ama aslında sanılacak hiçbir şeyi olmayan nice insan.

İkimiz de biliyoruz sevgilim
öğretebiliriz :
dövüşmeyi insanlarımız için
ve her gün biraz daha candan
biraz daha iyi
sevmeyi.

Şimdi ise sıra bizde. Anlatalım bildiklerimizi. Bildiklerimizi diyorum öğrendiklerimizi değil. Sen biraz anlat sevgini ben haykırırım seni delice sevdiğimi. Ve tüm saflığı merhameti affetmeyi. Kısaca biz anlatalım insanlığı sefaletin ziyafeti de sona erer belki.

Nazım Hikmet - Piraye'den alıntılar vardır.

Madem sevmiyorsun o zaman sahip çık gözlerine
dönüp dolaşıp değmesinler gözlerime.

Cemal Süreya

I.

Kazandım hem de bir gün kaybetme pahasına seni.
Ve ben en büyük zaferime yenildim…

Gidecektin…
Kalsan sevdiğimi hiçbir zaman bilmeyecektin; gittin aşkı yoklumla hissedeceksin.
. Sakın dargın olma bana ki sen hala en çocuk yanımsın yüreğimde şımarttığım. Acılarını okşadığım en mutsuz umutsun sen…
İçimde verdiğim ve yine en çok içimi yaralayan savaşsın
Kaybetmek için kazandım seni bağışla.
Beni bıraktığın acılarla büyüt yokluğunla öğüt…

II.

Gitme diyecek gücüm vardı sana kendi gidişime yenildim…
Hangi yağmur ıslatacak şimdi baş parmağımı elim bir daha gözyaşına gitmeyecek mi? Dokunmayacak mı avuç içlerim saçlarına kollarım beline sarılmayacak mı?
Güçlüyüm yaralayabilirim seni ve hatta öldürebilirim de.
Söylesene
Kim yaşatabilecek şimdi sesini nefesinde
Kimin teni ezberlemek isterken zarar vermeye korkacak yüreğine
Sen
Kimlere emanet edebileceksin umutlarını?

III.

Gülümse olur mu ne zaman duysan adımı.
Ne zaman ansan beni soy/adıma için ağlayarak gül babalık edemedi diye adına.
Kulaklarımı çınlat
Yüreğimi parçala…

Sen…
Yüzümü güldüren en hüzünlü yüz…

Sen…
Hıçkırığımı titreten en soğuk ad…

Sen…
Artık sokağına bile uğramayacağım kent…

Yıkıldı kumdan kaleler dalgalarla yıkayabilirsin artık tuzlu gözyaşlarını yüzünden. Ben yüzüne yabancı bir son/baharım; sondum
Sordum
Sus/tun…

IV.

Ben…
Vedalara gebe şehirlerarası terminallerde uğrak bir lokanta…

Ben…
Gidenin asla duymadığı boğaza düğümlenen o son el/veda…

Ben…
Rengine boğulmuş en solgun resim
Senden yırtıldım
Ne yüzüm gelir bir daha yüzüne ne de kulağına değer artık sesim…
Biz farklı mezarlara gömülmüş iki cesediz artık seninle…

Gökyüzünde ki yıldızım
Kalbimde heyecanımsın.
Mutluluk gözyaşlarım
Sen benim imkansızımsın. ♥ ♥