Ayrılık da aşka dahilseneden bu kadar üzülür insanBir gün bitmek varsa ihtimaldeneden bu kadar dağılır insan.Söz verip gitmek varsaneden yeminler eder insan?Ayrılmak dahildir aşka ama aşk ne olacağına aldırmaz hiç.Sonu yokoluşa gitse de çok giren vardır o yola.Derttir insanda bir daha görememek.Derttir bi daha sesini duyamamak.Acıdır insanda güzel günleri hatırlamak.Sızıdır kalpte sevgilinin vefasızlığı…

Yokolmaktır kalpte onu başkasıyla düşünmek.Bu yüzdendir ki insan üzülür bitipyitenin ardından.Dağıtması serseriliğinden ya da güçsüzlüğünden değildir.Sorun çoktur boş bakan gözlereSen baktıkça beynin vazgecer sormaktan.Sonra kalpten bi atık yayılır tüm vücuduna.Acıtandağıtanağlatan bi atık…

Sözler versen de kendineo yine çıkar durur hayaliyle.Olmazsa rüyalarda.Durdursan kulaklarında.Silersin resimlerinirafa kaldırırsın aldığı eşyalarıherşeyini.Sevdiği şarkıları dinlemezsin hiç.Adından söz ettirmezsin.Bir tek rüyalarda haykırırsın ona.Bir tek alkollüyken kıyamazsın.Raftan çıkarır bakarsın hediyelerinesize ait olan herşeyine…Belki dayanamaz ağlarsınbelki çok sıkışır kalbin kaldırırsın.Zaman unutmayı öğretemez.Zaten gerçekten sevmişsen bi köşede anıların kalsın istersin

Zaman başka şeyler öğretir insana.Savaşmayıhayata dönmeyionsuzluğu kabullenmeyibaşını kaldırmayı.Allah çok büyüktürbilirsin.Bir şeyler alırken başka şeyler verir sana.Kimbilir günün birinde.İşte son günler böyle düşünürsün…Acının soğuduğu zamanlar.Başını kaldırdığın zamanlar