Konu: Gazeteciler

/ Yazar

Mersin’de doğdum. Bu yüzden portakal çiçeklerinin nasıl koktuğunu bilirim. İlk çocukluk aşkına tutulduğumda yedi yaşındaydım. Adı Melek’ti melek gibiydi. Ya da bana öyle gelirdi. Yaramazdım. Habire ayağıma çivi batardı tetanos aşısı olurdum. Bahçelere girer meyve çalardım. Yakalanır bahçe sahibinden dayak yerdim. Uslanır mıydım? Tabii ki hayır. Ertesi gün bu kez bir başka bahçede bulurdum kendimi.

Yüzmeyi ne zaman öğrendiğimi hatırlamam. Kendimi bildim bileli hep denizle haşır neşir oldum. Bu yüzden tutkunumdur maviye. Bu yüzden aşkın da mutluluğun da rengi mavidir benim için. En çok baharları severdim Mersin’i. Okuldan kaçar bisikletlerimize atlar kilometrelerce pedal çevirirdik. Nereye gittiğimizin hiçbir önemi yoktu. Bütün yollar denize çıkardı ve biz sonunda bir kıyıda durup soluklanır oltaları çıkarır o güzelim çipuraları lagosları tutup sonra da çalı çırpı yakar bir güzel ziyafet çekerdik kendimize. Ne kadar kaygısızdık. Kızlara uzaktan bakardık. Hele ben. Dışarıdan bakıldığında ağzı lâf yapan arsız çocuk bir kızın karşısına geçtiğimde konuşmayı yeni öğrenen bir bebeğe benzerdim içimde beslerdim duygularımı da bir türlü söyleyemezdim. İlk gerçek aşkı tattığımda onyedi yaşındaydım. Ay parçası kadar güzeldi ve hep gülümserdi. Herkesin herkesi tanıdığı Mersin’de onun elini bile tutamazdım; ama bu bile bana yeterdi. Sonra üniversite ve İstanbul. Bu kentte öğrendim hayatta hiçbir şeye şaşırmamayı. Bu kentte öğrendim insanların nasıl ikiyüzlü olduklarını. Bazen oyunu kuralına göre oynadım bazen içimdeki o saf o çekingen o Mersinli çocuğu ortaya çıkardım. Aşka düştüm terk edildim ağladım aldatıldım. Ama en büyük heyecanları en büyük mutlulukları yine aşkla yaşadım. Bu yüzden aşktan hiç şikayetçi olmadım. Aşktan balıktan rakıdan denizden ve maviden hiç vazgeçmedim. En kötü alışkanlığım sigara onunla da çok zor günlerimi paylaştım. Şimdi şairin dediği gibi “Dante gibi ortasındayım ömrün.” Geriye dönüp baktığımda pişman olduğum çok az şey var. Ama ben pişman olduğum şeyler için de “İyi ki yapmışım” diyorum. Çünkü asıl pişmanlığın yapılmayan şeyler için duyulduğunu çok iyi biliyorum. Yıllar yüzüme birçok çizgi ekledi; ama bir tek şey eksilmedi. Aydınlığın izi.

Abdi İpekçi (1929 İstanbul). Türk gazeteci yazar.

İlköğrenimini gördükten sonra Galatasaray Lisesini bitirdi. Sonra bir müddet Hukuk Fakültesine devam etti. Yeni Sabah Yeni İstanbul ve İstanbul Ekspres Gazetesi gibi çeşitli gazetelerde spor muhabiri sayfa sekreteri ve yazı işleri müdürü olarak çalıştı. Ali Naci Karacan'ın çıkardığı Milliyet Gazetesinin yazı işleri müdürlüğünü yaptı.

Bir müddet sonra da genel yayın müdürü oldu. 1961 senesinden 1 Şubat 1979 tarihine kadar aynı gazetenin başyazarlığını da yürüten Abdi İpekçi Türkiye Gazeteciler Sendikesi Türkiye Basın Enstitüsü Başkanlığı İstanbul Gazeteciler Cemiyeti ve Uluslararası Basın Enstitüsünün ikinci başkanlığı Basın Şeref Divanı genel sekreterliği gibi vazifelerde bulundu. Yazılarında Atatürkçülüğü barışı düşünce özgürlüğünü ülkenin bağımsızlık ve bütünlüğünü savundu. 1 Şubat 1979 gecesi İstanbul Maçka'daki evinin yakınlarında kimliği meçhul kişi ya da kişiler tarafından öldürüldü.

Abdi İpekçi ( 1929)- (01.02.1979)
1929 senesinde İstanbul�da doğdu. İlköğrenimini gördükten sonra Galatasaray Lisesini bitirdi. Sonra bir müddet Hukuk Fakültesine devam etti. Yeni Sabah Yeni İstanbul ve İstanbul Ekspres gibi çeşitli gazetelerde spor muhabiri sayfa sekreteri ve yazı işleri müdürü olarak çalıştı. Ali Naci Karacan'ın çıkardığı Milliyet Gazetesinin yazı işleri müdürlüğünü yaptı. Bir müddet sonra da genel yayın müdürü oldu. 1961 senesinden 1 Şubat 1979 tarihine kadar aynı gazetenin başyazarlığını da yürüten Abdi İpekçi Türkiye Gazeteciler Sendikesi Türkiye Basın Enstitüsü Başkanlığı İstanbul Gazeteciler Cemiyeti ve Uluslararası Basın Enstitüsünün ikinci başkanlığı Basın Şeref Divanı genel sekreterliği gibi vazifelerde bulundu. 1 Şubat 1979 gecesi İstanbul�daki evinin yakınlarında kimliği meçhul kişi ya da kişiler tarafından öldürüldü.

ESERLERİ
Abdi İpekçi�nin Afrika İhtilalin İçyüzü Dünyanın Dört Bucağından gibi eserleri vardır.

Abdullah Cevdet ( 09.09.1869)- (29.11.1932)
Osmanlı Devletinin son devirlerinde yaşamış siyaset adamı ve yazar. Jön Türkler hareketlerini başlatanlardan ve İttihad ve Terakki Cemiyetinin kurucularından. Babası Diyarbekir Birinci Tabur Katibi Ömer Vasfi Efendi olup 9 Eylül 1869'da Arapkir'de doğdu. 1932'de İstanbul'da öldü.
İlk tahsilini Arapkir'de ve Hozat'ta yaptıktan sonra Mamüretü'l-Aziz (Elazığ) Askeri Rüşdiyesini bitirdi. Kuleli Askeri Tıbbiye İdadisinden de mezun olduktan sonra Mekteb-i Tıbbiyeye girdi. Biyolojik materyalist fikirlerin tesirinde kaldı. Dinin insan üzerindeki fonksiyonlarını inkar eden ve her şeyi madde ile açıklamaya çalışan materyalist görüşlere yer veren bazı eserler yazdı.

Talebeyken 1889'da tıbbiyeli arkadaşları ile sonradan İttihad ve Terakki Cemiyeti adını alacak olan İttihad-ı Osmani adlı gizli cemiyeti kurdu. Siyasi faaliyetleri sebebiyle birçok defa tutuklandı. 1894'te Mekteb-i Tıbbiyeden mezun oldu. Haydarpaşa Hastahanesinde vazife aldı. Geçici olarak Diyarbakır'a vazifeli gönderildi. Orada İttihad-ı Osmani Cemiyetine Ziya Gökalp gibi pekçok kimseyi üye kaydetti. İstanbul'a döndükten sonra siyasi faaliyetlere devam ettiği ve devlete karşı olan faaliyetleri sebebiyle arkadaşlarıyla birlikte tutuklandı. 1896'da Bakanlar Kurulu kararıyla Trablusgarb'a sürüldü. Burada da siyasi faaliyetlere devam etti.

Mizan ve Meşveret adlı dergilere imzasız ve "Bir Kürt" takma adıyla yazılar gönderdi. Fizan'a sürüldü ise de oradan Tunus'a kaçtı. Paris'e geçerek Osmanlı Devletini yıkmak için faaliyet gösteren Jön Türklere katıldı. 1897'de Cenevre'ye giderek İttihad ve Terakki Cemiyetinin merkez komitesinde yer aldı. Çeşitli gazete ve dergilerde takma adıyla yazılar yazdı. 1899'da Viyana sefareti tabipliğine tayin edildi. 1903'te tekrar Cenevre'ye giderek bir matbaa kurdu ve İctihad Mecmuası'nı çıkarmaya başladı. 1904'te Osmanlı İttihad ve İnkılap Cemiyetinin kurucuları arasında yer aldı. Çeşitli gazete ve dergilerde yazdığı yazılarda Sultan İkinci Abdülhamid Han ve diğer hükumet erkanı hakkında çirkin ifadeler kullandı. 20 Ekim 1904�te İsviçre'den sınır dışı edilince İctihad Dergisi ve kütüphanesini Mısır'a naklederek bölücü ve yıkıcı faaliyetlerine devam etti. Şura-yı Osmani Cemiyetinin idaresinde vazife aldı. Bu sırada İslam düşmanı ve müsteşrik Dozy'nin eseri Essai Sur l'histoire de l'İslamisme adlı kitabını Tarih-i İslamiyet adıyla tercüme etti. Bu kitapta Peygamberimize karşı saygısız ifadeler kullandığı için dindar insanların samimi duygularını rencide etti. Bu yüzden pekçok kimse tarafından kendi yanlış fikirlerinden başkasını kabul etmeyen Allah düşmanı manasında "Adüvvullah Cevdet" diye anıldı. Bozuk fikirlerine zamanın hakiki alimleri tarafından cevaplar verildi.

İkinci Meşrutiyetin ilanından ve İkinci Abdülhamid Hanın tahttan indirilmesinden sonra 1910 senesi sonlarında İstanbul'a dönen Abdullah Cevdet İttihad ve Terakki ileri gelenleriyle arası açık olduğundan Cağaloğlu'nda İctihad Evi adını verdiği binaya yerleşerek İctihad Dergisini çıkarmaya devam etti. Aynı sene içinde kurulan Osmanlı Demokrat Fırkasının ikinci başkanı oldu. Bu fırka Hürriyet ve İtilaf Fırkasıyla birleşince de siyasi faaliyetlerini Kürt Teali Cemiyetine girerek devam ettirdi. Çıkardığı İctihad Dergisi din ve devlet aleyhinde yazılar yazdığı için birçok defa kapatıldı. Bir ara İsviçre'ye giderek Osmanlı Devleti aleyhinde çalışan muhaliflere katılmak istediyse de isteği İsviçre hükumeti tarafından reddedildi. Daha sonra İttihadcıların desteğiyle çıkan Hak Gazetesinin yazarlarından oldu. Birinci Dünya Harbinden sonra yeniden siyaset ve yayın faaliyetlerine başladı. 1 Kasım 1918'den itibaren İctihad Dergisini yeniden çıkardı. Tekrar İttihadcıların aleyhinde yazılar yazdı. İngiliz Muhibler Cemiyetini kurdu. Ayrıca İngilizlerle işbirliği yapan Kürdistan Teali Cemiyetinde de önemli roller aldı. İctihad Mecmuasıında dini tezyif edici yazılar neşr etmeye devam etti. Bir ara Sıhhıye Müdürü olduysa da bu vazifeden alındı. 25 Mayıs 1920'de bu vazifeye yeniden tayin edildi. Fakat yedi ay sonra tekrar alındı. Yeniden neşr etmeye başladığı İctihad Dergisinin 1 Mart 1922 tarihli 144. sayısında Bahailiğin yeni bir din olarak kabul edilmesini tavsiye etti. İstiklal Harbinden sonra İctihad Dergisinde yeni idareyi öven yazılar yazarak nüfuz kazanmak istedi. Bu mecmuada Türkiye'nin nüfus politikasıyla ilgili olarak; "Neslimizi ıslah etmek kuvvetlendirmek için Avrupa'dan ve Amerika'dan damızlık erkek getirmek gerekir." şeklindeki iddiasının yer aldığı bir yazıyı kendi imzasıyla yayınladı. Bu yazısı bütün yurtta büyük ve derin bir nefrete sebep oldu.
Ömrünün sonuna doğru tamamen yalnız kalan Abdullah Cevdet 29 Kasım 1932'de öldü.

Abdurrahman Pala
1953 Manisa Saruhanlı ilçesi Adiloba köyünde doğdu. İlkokulu köyünde ortaokulu İzmir'de okudu. Kartaltepe gece lisesi'ne kaydolduğunda Yeni İstanbul gazetesinde "Musahhih" olarak çalışmaya başladı. Yüksek okulu İzmir Yüksek İslam Enstitüsü�nde bitirdi. Sırasıyla Babıali'de Sabah Hakimiyet Politika Yeni İstanbul Aktüel Ortadoğu Tercüman ve Türkiye gazetelerinde çalıştı. 1983 yılında kendi adına Safa Tanıtım Hizmetleri LT Şti.'ni kurdu. Reklamcılık dergi yayıncılığı ve matbaacılık yaptı. 64'ler Bilgisayar dergisini MSX Bilgisayar dergisini çıkardı. 1993 yılında yeniden mesleğe dönerek HBB TV'nin kuruluşunda görev aldı. Haber Koordinatörü olarak çalıştığı HBB'den Kanal 6'ya transfer gitti ama orada barınamadı ve bir bucuk ay sonra Nokta dergisine yazmaya başladı. Nokta dergisine yazarken TGRT'den teklif aldı. Haber Programları Koordinatörü olarak çalıştığı TGRT'den Türkiye gazetesi TV Magazin müdürlüğüne geçti. 2001 yılında ekonomik nedenlerle gazeteden ayrıldı. Medical Channell'in kuruluşunda yayın danışmanı olarak görev aldı. Bu kanalda "Platform" adlı canlı yayın hazırlayıp sundu. TRT İstanbul Televizyonunda "Gece Kahvesi" "Gün Ortasında" ve "Fetih ve Fatih Belgeseli" programlarında danışman olarak çalıştı. Şimdi Önce Vatan gazetesinde haftada dört gün "Mevsim Salatası" başlığıyla köşe yazıyor.

Yeni Şafak gazetesi internet editörü. Yazmaya uygun gördüğü konuları Nokta dergisine de yazıyor. T.G.C. üyesi Abdurrahman Pala Evli ve iki çocuk babası.

Abdurrahman Şen
Sivas�ın Hafik kazasında 01.08.1955�te doğdu. 1958�de ailesinin göç ettiği İstanbul�da Fatih İlk Okulu�nu bitirdi. Daha sonra sırasıyla; Düzce İmam Hatip Okulu İstanbul İmam Hatip Okulu ve Zeytinburnu Akşam Lisesi�nde okudu� Yüksek öğrenimini İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili Ve Edebiyatı Bölümü�nde tamamladı. Gazeteciliğe profesyonel olarak 1978�de Yenidevir Gazetesi�nde başladı. �Cemre� ve � Beyazsanat� isimli dergileri yayınladı. Hâlen �SARMAŞIK Kültür� isimli kültür sanat dergisinin yayınını yönetiyor. Bulvar Gazetesi�nde 3 yıl kadar çalıştı. Zaman Gazetesi�nde; Haber Müdürü Kültür Sanat Sayfası Sorumlusu Spor Sayfası Şefi olarak çalıştı köşe yazarlığı yaptı. Ortadoğu Gazetesi�nde kısa bir süre çalıştıktan sonra 23 Aralık 1993/ 23 Aralık 2003 tarihleri arasında tam 10 yıl Yeniasya Gazetesi�nde �Cemre� başlığı altında kültür sanat ağırlıklı olarak günlük köşe yazarlığı yaptı. Şimdilerde aynı gazetede haftada bir gün yazılarını sürdürüyor. Beyoğlu Belediyesi�nde 1995 Haziran ayından 2004 Aralık sonuna kadar kültür sanat konularında başkan danışmanlığı yaptı. Bu süre zarfında birçoğu �ilk� olma özelliği taşıyan çeşitli etkinliklere imza attı. �Cemre- (1990)� �Hilal�i Beklerken-(1992)� ve �Renk Renk Sinema-(1996)/ genişletilmiş 2. baskı- (2001)� ve �Son Sultanü�ş Şuara Necip Fazıl� (2005) ile �İstiklâl Marşı Ve Mehmet Âkif Ersoy� (2006-derleme) isimli yayınlanmış 5 kitabı bulunuyor. TC Kültür Bakanlığı�nın � Türk Kültürü�ne Hizmet Özel Ödülü�nü aldı (1995). Evli ve bir çocuk babasıdır. Çeşitli kültür kuruluşlarında; kurucu başkanlık başkanlık ve yönetim kurulu üyeliklerinde bulundu. Ağustos 2004�de doğduğu ilçe olan Hafik�te bir kütüphane oluşturulması için 3500 kitabını bağışladı. Yıl içerisinde yapılan kültür merkezi ve içindeki kitaplık 5 Eylül 2005 tarihinde yapılan bir törenle hizmete sokuldu.

Adel Mıhamceriy Hasoko ( 1933)- (1984)
1933 yılında Ürdün'ün başkenti Amman'da doğdu. Ürdün'deki Kafkas göçmenlerinin kültürel kuruluşlarının çalışmalarında rol oynadı. 1950-1957 yılları arasında Ürdün'de bulunan İkinci Dünya Savaşı mültecilerinden yazar besteci ve halkbilimci Kube Şaban ile birlikte Adige halkbilimi ve edebiyatı üzerinde çalıştı. Onun "Qebertayeme Yaçecstyeu" (Kabartay'ların Baskını) ve "Psiyıçvij� (Göç) adlı piyeslerinin Amman'da sahnelenmesine yardım etti ve bunlarda oynadı. Kube Şaban'ın Fransa'ya gitmesinden sonra da Amman'daki Gençlik Derneği'nde Adige dili ve alfabesi üzerine kurslar düzenledi. 1958 yılında "Dy Anebze" (Anadilimiz) 1959 da "Adighe Alfibe" (Adige Alfabesi) 1960 yılında ise "Xexiqheu Adighe Uered Zaul" (Seçme Adige Halk Şarkıları) ve "Mefepç" (Takvim) adlı yapıtları yayımlandı. Bu arada Şurdum Memduh ve Balkız Mahmud ile birlikte doldurmuş oldukları Kafkas halk müziği bantları Amman Radyosunda yıllarca çalınmıştır.

1960 yılında Ürdün'ü terk edip işçi olarak Batı Almanya'ya gitti. Bir süre sonra Almanca'yı öğrenip bir kompüter enstitüsünü bitirdi ve işini değiştirdi. Bu arada Schwelm adlı küçük bir kasabada kurduğu "Tscherkessischer Kulturverein" kısa sürede Almanya'da çalışan Kafkas kökenli işçiler ve Avrupa üniversitelerinde Kafkasoloji üzerinde çalışan öğrenciler için küçük bir enformasyon merkezi haline geldi. Almanya�da iken de çoğu bu derneğin yayını olmak üzere "Adighe Alfibem Yiqhuaz" (Adıge Alfabesi İçin Rehber) "Nart Txidezh I." (Nart Efsaneleri I.) "Zi Mafe Guerem" (Günün Birinde - Fabl'ler) gibi kitapları yayınlandı. "Nıbjeqhu" (Arkadaş) ve "Cible" (Yıldırım) adlı bültenlerin yayımlanmasında emeği geçti.

1984 yılının Ocak ayında öldü.
Xx

Ahmed Arif ( 1927)- (1991)
1927 yılında-Diyarbakır'da doğdu. Bir süre A.Ü. Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Felsefe Bölümünde okudu. Siyasî düşünceleri yüzünden hapis yattı. Şiirlerinde folklorik unsurları kullandı. 1991 öldü.

ESERİ
Hasretinden Prangalar Eskittim adlı bir şiir kitabı bulunmaktadır.

HASRETİNDEN PRANGALAR ESKİTTİM
Seni anlatabilmek seni
İyi çocuklara kahramanlara.
Seni anlatabilmek seni
Namussuza halden bilmez
Kahpe yalana.

Ardarda kaç zemheri
Kurt uyur kuş uyur zindan uyurdu.
Dışarda gürül-gürül akan bir dünya.
Bir ben uyumadım
Kaç leylim bahar
Hasretinden prangalar eskittim.
Saçlarına kan gülleri takayım
Bir o yana
Bir bu yana.

Seni bağırabilsem seni
Dipsiz kuyulara
Akan yıldıza
Bir kibrit çöpüne varana
Okyanusun en ıssız dalgasına
Düşmüş bir kibrit çöpüne.

Yitirmiş tılsımını ilk sevmelerin
Yitirmiş öpücükleri
Payı yok apansız inen akşamdan
Bir kadeh bir cıgara dalıp gidene
Seni anlatabilsem seni.
Yokluğun Cehennemin öbür adıdır
Üşüyorum kapama gözlerini.